Ég skil þetta ekki allt saman, mér
finnst eins og þetta sé bara eitthvað djók en þá væri það nú
búið að ganga aðeins of langt. Þetta er bara eitthvað sem ég
er ekki að gleypa við, ég næ ekki að átta mig á þessu öllu.
Vá, hvað ég á eftir að sakna að hitta þig ekki og fá alltaf
knús frá þér og líka alltaf þetta endalausa spjall sem var
allltaf þegar við hittumst. Hvernig er hægt að taka svona
frábæran og æðislegan strák frá okkur? Hvað getum við gert
núna án þín, þú ert límið sem heldur öllum þessum vinahópum
saman og sér til þess að allir eru að skemmt sér og að öllum
líði vel í kringum þig. Ég er samt þakklát fyrir tíman sem þú
fékkst með okkur öllum og hann var þó allavega einhver þótt
að maður sé engan vegin sáttur við að þú fórst svona fljótt
og maður á ekki eftir að sjá þig aftur. Lífið getur verið
ósanngjarnt. Eins og sagt er þá tekur Guð þá sem hann elskar
mest og það er sannarlega mikið vit í því núna, því að hver
elskaði þig ekki....
Ég votta mínu dýpustu sammúð til
fjölskyldu Þórbergs og vina á þessum erfiðu tímum og hugur minn er
alltaf hjá ykkur.
Þín vinkona
Sædís Alexía
Þótt við sjáumst oftar eigi.
Undir sól er skín oss hér.
Á þeim mikla dýrðardegi.
Drottins aftur finnumst vér.
Þótt vér við hljótum hér að kveðja
hjartans vini kærstu þrátt
indæl von sú oss má gleðja
aftur heilsum við þeim brátt
Hrellda sál það haf í minni
harmakveðju stundum á
aldrei mætst í síðasta sínni
sannir vinir Jesú fá